18 września 2018
Ogłoszenie
Strona główna - Dziecko - Dzieci po rozwodzie

Dzieci po rozwodzie

Rozwód i separacja zajmują drugie i trzecie miejsce w skali stresujących wydarzeń życiowych psychiatrów Thomasa Holmsa i Richarda Rahe, zaraz po śmierci współmałżonka. Jednak coraz częściej mówi się nie tylko o stresie przeżywanym przez rozwodzących się partnerów, ale także przez ich dzieci. Często będąc kartą przetargową w konflikcie rodziców otrzymują przy tym zbyt małe wsparcie emocjonalne i społeczne.

Problemy towarzyszące rozwodowi mogą mieć swoje źródło znacznie wcześniej. Mogą pojawić się jeszcze przed ślubem, jednak zamiast zostać rozwiązane stopniowo nawarstwiają się. Problemy z komunikacją, wzajemnymi oczekiwaniami, radzeniem sobie z sytuacjami konfliktowymi, podziałem odpowiedzialności mogą być ignorowane, a ich rozwiązanie odsuwane w czasie. Para wchodzi w związek małżeński, licząc na zmianę, która nie następuje. Często narodziny dziecka są nadzieją na zmianę na lepsze. I mimo, że w wielu przypadkach tak się dzieje, to jednak są związki, w których pojawienie się dziecka odradza dawne, nierozwiązane konflikty. Powodem tego może być stres związany z obawą przed wejściem w nową rolę, lęku, a także niewypracowania między małżonkami kompromisów i reguł rządzących ich wspólnym życiem.

Dlatego pierwszym zadaniem dla dzieci i ich rodziców jest zrozumienie sposobu, w jaki funkcjonować będą wszyscy członkowie rodziny po rozstaniu. Pominięcie tego etapu może nieść dla dzieci wiele sprzecznych informacji: nie wiedzą one w jaki sposób będzie przebiegało życie rodzinne, boją się odrzucenia, izolacji, konieczności wyboru jednego z rodziców. Tym istotniejsze jest ustalenie nowej struktury oraz udzielanie dzieciom wsparcia, dzięki któremu możliwe będzie odzyskanie poczucia bezpieczeństwa.

Środowisko rodzinne jest szczególnie ważne w kształtowaniu poczucia bezpieczeństwa dziecka. Już od najmłodszych lat, gdy kształtowana jest bazowa ufność, dziecko potrzebuje bliskości figury przywiązania. Podczas kształtowania dziecięcej autonomii rodzic zachęca je do eksplorowania otoczenia, jednocześnie pozostając bezpieczną bazą, do której dziecko może zwrócić się w sytuacji zagrożenia. Lęk przed utratą miłości, brakiem akceptacji, opuszczeniem może być powodem zachwiania poczucia bezpieczeństwa dziecka. W tym momencie ważne jest okazanie mu troski i zainteresowania oraz złagodzenie lęku.

Rozwód niesie za sobą wiele silnych emocji – zarówno dla rodziców jak i dla dzieci. Gniew odczuwany przez rodziców, może towarzyszyć także dzieciom. Poczucie odrzucenia, odizolowania może skutkować złością na rodziców jako odpowiedzialnych za taki stan rzeczy. Często nie manifestuje się ona od razu, a bywa odroczona w czasie, nawet przez wiele lat. Może jej towarzyszyć poczucie winy, postrzeganie siebie jako powodu rozwodu lub jako osoby, która mogła poprawić relacje rodziców, ale zawiodła.

Rozwodzący się małżonkowie często przelewają swoje negatywne emocje na dzieci, chcąc je tym samym uczynić środkiem do wzięcia odwetu lub stroną w konflikcie. Obarczają je zbyt dużą odpowiedzialnością zmuszając do wyboru któregoś z rodziców lub stawiając w roli świadka przewinień i zła wyrządzanego przez drugą stronę. Negatywny stosunek do drugiego rodzica, ma wpływ na to, w jaki sposób postrzega go dziecko. Przy intensywności uczuć, czasami sprzecznych i niezrozumiałych, towarzyszących rozwodowi oddalenie potrzeby ich ekspresji w kontaktach z dzieckiem, może być szczególnie trudne. Warto jednak pamiętać, że odpowiedzialność za dziecko spoczywa na obojgu rodzicach, a dziecko w sytuacji rozwodu tym bardziej potrzebuje emocjonalnego wsparcia i obecności obojga z nich. Z czasem możliwe staje się wypracowanie najbardziej adekwatnych i najmniej obciążających dla dziecka rozwiązań.

Bibliografia:

  • Blakeslee S., Wallersetin J., Druga szansa. Kobiety i mężczyźni dziesięć lat po rozwodzie, Charaktery, Kielce 2006.
  • de Barbaro B. (red.), Wprowadzenie do systemowego rozumienia rodziny, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1999.
  • Grochocińska R., Psychospołeczna sytuacja dzieci w rodzinach rozbitych, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1992.

O Kaja Chojnacka

Sprawdź także

Śpiący niemowlak

Ciemieniucha – jak sobie z nią poradzić?

Zapewne dla wielu niedoświadczonych rodziców może to być spory szok i powód do niepokoju, aczkolwiek …

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *